Geschatte leestijd: 4 minuten
Iedereen is getraumatiseerd
Hoe voelt het om dat te lezen?
We krijgen vaak de reactie: “Trauma? Nee hoor, ik ben niet getraumatiseerd!“
Een begrijpelijke reactie, want veel mensen koppelen trauma aan heftige gebeurtenissen zoals misbruik of geweld. Maar trauma is breder dan dat. In essentie gaat het om ervaringen die je nog niet volledig hebt verwerkt. Momenten die je diep hebt weggestopt — alsof ze in een afgesloten kamer zitten. Ze zijn dan misschien uit beeld, maar nog altijd voelbaar en energetisch aanwezig in je systeem.
Niet iedereen ervaart hier dagelijks hinder van. Velen functioneren ogenschijnlijk prima dankzij enorme mentale wilskracht. Een kracht die voortkomt uit oude en collectieve overtuigingen en die je helpt om ‘iemand’ te zijn. Maar onderweg raak je iets kwijt: het contact met je ware zelf.
Je sluit delen van jezelf af, waardoor je levenskracht afneemt. We zien dat letterlijk terug in je ademhaling: je ademt minder diep om dat afgesloten deel niet te ‘triggeren’. Dit is een beschermingsstrategie van je persoonlijkheid die iedereen in meer of mindere mate heeft ontwikkeld.
“Het ego streeft naar plezier, wil pijn vermijden.”
Sigmund Freud
Oostenrijks psychiater (1856 – 1939)
Dat traumawerk en traumaheling tegenwoordig meer aandacht krijgen, is een positieve ontwikkeling. Belangrijk is dat er een verschuiving plaatsvindt naar leven vanuit je essentie, gevoed door levensenergie – levenskracht én levensvreugde. Dit proces begint met de erkenning van de beschermende rol van je persoonlijkheid. Deze leunde tot nu toe op mentale overlevingskracht, maar dat is niet langer dienend. Wanneer je de weg naar authenticiteit inslaat, is het nodig om deze oude rol met dankbaarheid los te laten.
Zolang je deze overlevingsstrategie vasthoudt, saboteert het je groei. Het is belangrijk dit deel van jezelf niet te veroordelen, maar het hoeft niet langer je beschermer te zijn. Pijn die allang klaar is om geheeld te worden, mag nu worden erkend.
Door trauma te erkennen, nodig je heling uit – en dat is waar het begint. Vraag je dus niet alleen af wat je hebt meegemaakt, maar vooral: hoe verwerk ik trauma?
Trauma erkennen is het begin van heling.
Voorbeeldsituatie
Je brengt in een vergadering een idee in waar je enthousiast over bent. Niemand reageert. Even later komt een collega met ongeveer hetzelfde idee, en dát wordt wél opgepakt. Je voelt je misschien klein, machteloos of onzichtbaar.
Zo’n moment kan iets ouds raken. Ervaringen waarin je je net zo genegeerd voelde. Als dit zich herhaalt, leidt het tot onzekerheid of het gevoel er niet bij te horen.
Een ogenschijnlijk onschuldige situatie, met diepe impact. Zeker als het zich herhaalt.
Pijn in het heden heeft vaak wortels in het verleden.
In momenten die je toen niet kon verwerken, maar die wél zijn opgeslagen in je lichaam — als blokkade, trauma dus. En dát is waarom de vraag ‘hoe verwerk ik trauma?’ voor veel mensen actueel is, zelfs als ze zich daar niet van bewust zijn.
Het belang van de adem bij trauma
Wanneer iemand trauma ervaart, zie je dat vaak terug in de ademhaling. Die wordt oppervlakkig. Je lichaam beschermt zich tegen het voelen van de oude pijn.
Maar zo beperk je ook de stroom van levensenergie.
Adem is direct verbonden met inspiratie en levenslust. Wanneer je jezelf afsluit, houd je letterlijk je adem in. En daarmee je levenskracht. Wat volgt is overleven in plaats van echt leven. En dat heeft een prijs:
je vermogen om écht te genieten, te voelen en vervulling te ervaren wordt kleiner.
Levensvreugde is de natuurlijke expressie van levensenergie.
En het herstel daarvan begint bij bewustwording… en bij de adem.
Wil je dieper duiken in de vraag; ‘hoe verwerk ik trauma?’ Lees dan ook het artikel Trauma: van verwonding naar verwondering en ontdek hoe oude pijn zich vastzet in je lichaam – en wat je kunt doen om het stap voor stap los te laten.
