Geschatte leestijd: 7 minuten
Vind je weg terug naar je authentieke zelf
Geboren worden en in een familiesysteem komen is je eerste kennismaking met het leven op aarde. Het begin van je opvoeding. Kinderen worden vaak behandeld alsof ze nog niet compleet zijn, alsof ze bijgeschaafd of veranderd moeten worden. Ze worden opgevoed, gekneed en gevormd naar de maatstaven van de opvoeder. Alsof ze nog niet goed zijn zoals ze zijn en eerst ‘goedgemaakt’ moeten worden.
In de eerste twaalf levensjaren functioneer je een soort kopieerapparaat: je wereld is klein en ouders, opvoeders, familie en leraren zijn je voorbeelden. Alles wat je in je naaste omgeving ziet, hoort en ervaart, vormt je belevingswereld en je zelfbeeld. Daardoor kun je onbewust het gevoel krijgen dat je van anderen afhankelijk bent om je compleet te voelen. Zo raak je stukje bij beetje afgescheiden van je ware zelf.
Tegelijkertijd zijn veel kinderen van nu nog wel sterk verbonden met hun ware zelf. Ze weten vaak al jong wat ze willen, wat ze nodig hebben en hebben een groot rechtvaardigheidsgevoel. Ze zijn heel gevoelig en nemen veel op uit hun omgeving, maar staan vaak té open voor alle signalen die op hen afkomen. Wanneer die gevoeligheid niet wordt herkend en erkend, kunnen er problemen ontstaan. Ze voelen zich dan onveilig, worden angstig of druk, waardoor ze de buitenwereld continu ‘scannen’, vanuit argwaan, of trekken zich terug of gaan zich juist aanpassen om geaccepteerd te worden. Zo raken ze verwijderd van hun ware zelf en ontstaat verwarring over wat ze voelen en weten.
De huidige generatie kinderen komt niet voor niets. Ze zijn hier om volwassenen wakker te maken en te herinneren aan hun bewustzijn, zodat ook zij (weer) vanuit hun ware zelf, vanuit hun hart gaan leven. En het kind dit ook kan (mag) doen. Het kind wordt dan niet langer opgevoed, maar gestimuleerd om open te bloeien.
Leven vanuit authenticiteit
Authentiek leven begint met herkennen wat je hebt aangeleerd, welke (rol)patroon je hebt overgenomen en welke conditioneringen je hebt meegekregen. Steeds meer mensen kiezen ervoor om het pad van zelfontwikkeling op te gaan om hun ware zelf te ontdekken. Ze maken ruimte om zich te ontwikkelen als authentiek mens en verbinden zich van daaruit met anderen.
Iedereen loopt in zijn eigen tempo het pad naar leven vanuit hart en ziel. Misschien heb je je, uit loyaliteit of sociale aanpassing, jarenlang aangepast om erbij te horen of niet op te vallen. Daardoor kreeg en nam je weinig ruimte om je ware zelf te ontdekken.
Nu ben jij op het punt gekomen dat je wél die ruimte neemt. Jij hebt het besluit genomen om te ontdekken wat je hart wilt, om waar nodig beperkende patronen en tradities te doorbreken en deze niet langer door te geven aan je kinderen. Je persoonlijke groei is daarmee ook een geschenk aan de volgende generatie(s).
Ik wil graag een vangnet zijn voor mijn kinderen, maar geen trampoline.
Als je als ouder of opvoeder een omgeving creëert van liefde, veiligheid, eerlijkheid, zelfstandigheid, respect, openheid en onvoorwaardelijkheid, kunnen kinderen tot bloei komen. Als je als ouder/opvoeder in staat bent om dit te geven en ervoor openstaat om op deze manier naar je kind te kijken, voelt het kind zich veilig. Zo leren ze op jonge leeftijd al vertrouwen op hun gevoel en durven hun passies, talenten en kwaliteiten te ontplooien.
Relaties als leermeesters
Op weg naar zelfstandigheid en authenticiteit heb je leraren nodig. Dat zijn die mensen die tijdelijk of langdurig in je leven zijn: ouders, partners, kinderen, vrienden of collega’s. Elke relatie biedt kansen tot groei.
Je kleiner voordoen dan je bent, bewijst de wereld geen dienst.
Nelson Mandela (1918 – 2013)
We leven in een wereld van dualiteit (tegenstelling): licht en donker, mannelijk en vrouwelijk, angst en liefde. Die tegenstellingen zijn nodig om te leren en groeien. Want hoe kun je leren wat eerlijkheid is als je geen oneerlijkheid kent? Hoe kun je licht herkennen als je geen donker hebt ervaren? Hoe kun je terugkomen bij je pure kern (liefde) als je je ego (angst) ontkent?
Vergeet wie je dacht te zijn en accepteer wie je bent.
In een wereld van dualiteit ontstaan gevoelens als afgescheidenheid, eenzaamheid, schuld, schaamte en angst. Deze emoties worden gevoed door de mind – het deel van je denken dat gevormd is door je ervaringen, overtuigingen en invloeden van buitenaf. Door wat je hebt meegemaakt, ontwikkel je bepaald gedrag, leer je gevoelens op een bepaalde manier te uiten of juist te verbergen. Kunnen er onvervulde behoeften zijn en nog steeds op zoek zijn naar wat je gemist hebt. Dit alles kan ertoe leiden dat je enerzijds gelooft dat alleen jij de waarheid kent, of anderzijds juist dat het jou steeds ‘overkomt’. Het is een gevoel van alleen zijn, van eenzaamheid.
Vanuit dat gevormde zelfbeeld ontmoet je anderen en ga je relatie aan. Maar vaak zie je de ander dan niet zoals die werkelijk is, omdat je door je eigen bril kijkt en projecteert wat jij denkt te zien en weten. De mind stuurt het ego (je geconditioneerde persoonlijkheid) aan, die graag vasthoudt aan overtuigingen, het bekende, de schuld snel buiten zich legt en de oorzaak van pijn buiten zichzelf zoekt. Zodanig dat ‘logisch’ verklaard kan worden waarom het ego gelijk heeft.
Je kunt elkaar pas wezenlijk zien, als je de moeite neemt je ogen te sluiten om door die van de ander de wereld te aanschouwen.
Ontwikkelen van je authenticiteit
Je bent niet voor niets geboren in jouw familiesysteem en omgeving, dus grijp de kans om daar te leren en verder te groeien. Zie het als het beste klaslokaal van deze aardse levensschool, met daarin ouders, opvoeders, broers, zussen en familie als leraren.
Tot je twaalfde jaar bevind je je in de fase van vorming door het kopiëren van anderen. Daarna volgt de puberteit: de fase om jezelf los te maken van oude patronen en je eigen identiteit te ontwikkelen. Je hebt als puber in feite drie keuzes: een kopie worden van je ouders, het tegenovergestelde doen van wat je ouders willen (je afzetten, rebellie) of het ontdekken van je eigen weg, los van beperkende (familie)patronen en (collectieve) overtuigingen.
Misschien herken je nu dat je eerder in je leven geheel of gedeeltelijk een van de eerste twee keuzes hebt geleefd. Maar je hebt die keuze indertijd gemaakt met de kennis en de mogelijkheden die je toen had. Laat oordeel of spijt los, want je jongere ik kon niet anders, had geen andere opties.
Wees in plaats van verdrietig, juist dankbaar voor de bewustwording die je nu hebt. Het geeft je de mogelijkheid om nu alsnog te kiezen voor het ontdekken en volgen van jouw authentieke pad. Creëer ruimte om verdriet of boosheid uit je jonge jaren toe te laten. Zo verwerk je alsnog wat je toen moest onderdrukken. Het helpt je los te komen van oude ballast en vrede te vinden met je eerdere keuzes. Dit is een belangrijke stap naar een vrij en authentiek leven.
De schoonheid van het leven zie je door aanwezig te zijn in het nu om te aanschouwen wat er al is.
Lees ook onze andere artikelen:
